20 okt

Nieske: Lafietsa

Van Concert Vélocipède tot Lafietsa

Samen fietsen, of het nou naar een feestje is of naar een concert, is altijd leuker dan alleen. Extra bonus is het als er toevallig een complete set stemgroepen samen fietst, en in zo’n geval duurt het nooit lang totdat iemand een liedje inzet. Bij zo’n gelegenheid ontstond enkele jaren geleden de term ‘Concert Vélocipède’: het fietsconcert.

Het repertoire van Concert Vélocipède is breed en reikt soms terug tot de prehistorie, dat wil zeggen het theaterconcert van 2011, bron van o.a. onze all-time classic/hitsingle Avond van Boudewijn de Groot. Afhankelijk van wie er meefietst nieuwere leden missen natuurlijk die bagage wordt het oudere repertoire soms vervangen door recente stukken zoals wat Bach-koraaltjes uit de Johannes-Passion die we afgelopen voorjaar zongen, of gewoon de liedjes uit je jeugd of wat iemand toevallig in z’n hoofd heeft.

Concert Vélocipède is geen vlekkeloos proces. Het gebeurt niet zelden dat jongens op scooters ons verstoord nakijken en de behoefte voelen om hun ongemak te uiten door ons iets onverstaanbaars na te roepen. Een realistische toonhoogte is altijd even gokken, en de bassen en de sopranen worden vaak het slachtoffer van een respectievelijk te laag of te hoog gegokte inzet. Ook blijkt tekstherinnering vaak achter te blijven bij de noten. Niet dat dat zo’n ramp is: ook op la-la-la is het prima zingen.

Desondanks is Concert Vélocipède inmiddels zo’n succesvol concept dat er nu een heuse fietsclub is opgericht, uiteraard compleet met whatsappgroep. Het eerste uitje van Lafietsa is al achter de rug. Niks pretentieus, gewoon op stadsfietsen, al dan niet met een slag in het wiel.

Op deze eerste editie was qua stemgroepsamenstelling nog wel wat aan te merken: één sopraan, twee alten en een vriend van Lamusa die bij het jubileumconcert in 2016 nog als gitarist optrad. (Fietsend gitaarspelen is trouwens minder handig; Concert Vélocipède is duidelijk een a capella-fenomeen.) Het gebrek aan mannenstemmen werd gecompenseerd door zon en bitterballen, en als dat geen motivatie is voor tenoren en bassen om de volgende keer ook aan te sluiten, weten wij het ook niet meer.